6 grud­nia
Dzień Aświnów, Dzień Gabiji

24 grud­nia
Dzień Dusz, Przesilenie zimowe, pale­nie ognia o pół­nocy pomaga Pīkulsowi w walce z siłami znisz­cze­nia i śmierci

25 — 26 grud­nia
Kalāndas — Święto Odrodzenia Słońca (Boże Narodzenie). Wejście Słońca w znak Kozy, na wscho­dzie zaczyna być widoczny po zmierz­chu znak Złotego Ptaka.

1 listo­pada
Wilinnis – święto zmar­łych, roz­po­czyna się okres, w któ­rym duchy wra­cają na ziemię.

23 listo­pada
Wejście Słońca w znak Jeźdźca, Wojownika (Pīkuls). Władca świata pod­ziem­nego na czele armii umar­łych wojow­ni­ków rusza wspo­móc Słońce w walce z siłami nie­bytu i znisz­cze­nia. Nasi zmarli rów­nież poma­gają nam prze­trwać czas ciem­no­ści. Na wscho­dzie po zmierz­chu zaczyna być widoczny gwiaz­do­zbiór Aświnów.

23 paź­dzier­nika
Wejście Słońca w znak Jelenia.

20 wrze­śnia
Dzień Prus (rocz­nica dru­giego powstania).

21 wrze­śnia
Dzień Piwa.

22 wrze­śnia
Dzień Jedności Bałtów.

23 wrze­śnia
Zrównanie jesienne — święto poświę­cone Pušaitisowi i bogini Kurko, podzię­ko­wa­nie za dary mija­ją­cego lata. Słońce wycho­dzi ze znaku żura­wia, odlot żurawi. Wejście Słońca w znak Wagi.

10 sierp­nia
Dzień Perkūnsa

15 sierp­nia
Dzień Bogini Mary

23 sierp­nia
Słońce wcho­dzi w znak Żura­wia, zaczyna się odlot bocianów.

23 czerwca
Rāsas – świę­to­wa­nie szczy­to­wej mocy Słońca. Wspomnienie czasu, gdy Księżyc porwał Córkę Słońca. Od tej chwili dni zaczy­nają się skra­cać, odra­dza się Bogini Mara. Słońce wcho­dzi w znak Złotego Ptaka, na wscho­dzie po zmierz­chu poja­wia się gwiaz­do­zbiór Kozy – zwie­rzę­cia Boga Perkūnsa. Nadchodzący mie­siąc będzie Jego miesiącem.

10 lipca
Siedmiu śpią­cych Prekūnsów.

16 – 24 lipca
Żniwa zakoń­czone świę­tem żyta (Kūrko).

26 lipca
Zbieranie miodu, Słońce wcho­dzi w znak Konia.

2 — 15 maja
Dni poświę­cone Bogini Majunie, opie­kunce miło­ści i rodziny.

23 maja
Wejście Słońca w znak Aświnów (Ašwinai).

5 – 13 kwiet­nia
Debadēinas – poże­gna­nie Dusz odcho­dzą­cych z rze­kami do Podziemia, powi­ta­nie budzą­cego się życia, odno­wie­nie ognia domo­wego. Dziewięć dni odnosi się do Króla Węży, który po śmierci z rąk olbrzy­mów zwy­cię­żał śmierć i jako Pīkuls został panem świata podziemnego.

5 kwiet­nia
Wītwas nadīli – kąpiel o wscho­dzie Słońca nad brze­giem rzeki ude­ko­ro­wa­nym wiąz­kami gałą­zek wierzby daje ochronę magiczną.

9  kwiet­nia
Zallis kētwir­tiks – dzień, w któ­rym dusze odcho­dzą do pod­zie­mia. Gra na instru­men­tach pomaga Perkūnsowi odpę­dzić te duchy, które nie chcą odejść.

13 kwiet­nia
Wassaras Wilidēina – dzień odwie­dza­nia grobów.

23 kwiet­nia
Pergrūbri – powi­ta­nie pierw­szej zie­lo­no­ści, rytu­alna uczta. Dzień po Pergrūbri można zacząć orać. Słońce wcho­dzi w znak Pergrūbrisa (aktywna inkar­na­cja Dēiwsa Ukapirmasa — Bóg budzący Przyrodę do życia).

10  marca
Dzień czter­dzie­stu ptaków.

21 marca
Zrównanie wio­senne – poze­gna­nie zimy. Symboliczne uto­pie­nie zimy.

25 marca
Wejście słońca w znak Barana, święto bocia­nów i pszczół.

2 lutego
Dzień Perkūnsa

18 lutego
Dzień Dusz

24 lutego
Dzień Powracających skow­ron­ków.
Wejście Słońca w znak skow­ronka, na wscho­dzie po zmierz­chu widoczny znak żura­wia, zaczyna się powrót żurawi.

6 stycz­nia
Trzy Boginie — święto poświę­cone trzem Boginiom prze­zna­cze­nia, sym­bo­li­zo­wa­nym przez trzy gwiazdy pasa Oriona.

25 stycz­nia
Środek zimy, dzień węży — święto środka zimy. Kąpiel w śniegu daje odpor­ność na cho­roby.
Węże i niedź­wie­dzie prze­wra­cają się na drugi bok w śnie. Tocząc się po śniegu, poma­gamy im w tym.
Wejście Słońca w znak konia, po zmierz­chu o wscho­dzie zaczyna być widoczny gwiaz­do­zbiór wilka, roz­po­czyna się wil­czy miesiąc.